De laatste tijd vernemen wij uit diverse bronnen dat aspirant kopers achter het net vissen bij de aankoop van een huis in Frankrijk. Tijdens de onderhandelingen wordt men overboden door andere kopers met een bod wat dicht bij de vraagprijs ligt. Komt dit omdat men denkt juist nu het koopje van de eeuw te kunnen doen en wacht men te lang met het uitbrengen van een realistisch bod of heeft men weer meer vertrouwen in de toekomst en durven meer mensen de stap te zetten om een huis in Frankrijk te kopen?
In bepaalde regio’s is de onderhandelingsruimte beperkt. Dit is in het bijzonder het geval in het zuiden. Zo had recent een Nederlands stel het oog laten vallen op een appartement in een populaire badplaats aan de Middellandse Zee. Bij de tweede bezichtiging bleek er nog een andere makelaar in het appartement rond te lopen met belangstellenden. Helaas voor het Nederlandse koppel brachten deze mensen direct een bod uit wat neerkwam op de vraagprijs. Verkocht, wat nu? Gaat deze prachtlocatie nu aan onze neus voorbij?
Gelukkig stond er in het hetzelfde park nog een mooi appartement te koop. Inmiddels door de wol geverfd werd een bezichtiging gearrangeerd. Gelukkig was er nu in geen velden of wegen een makelaar met “kapers” te bekennen. Het stel bracht een eerste bod uit waar door de eigenaar hartelijk om werd gelachen.
Uiteindelijk heeft men de vraagprijs geboden en kreeg ook dit appartement een nieuwe eigenaar.
Het kan natuurlijk altijd zijn dat wanneer u een laag bod uitbrengt deze wel wordt geaccepteerd. Iedere situatie is per slot van rekening uniek. Wij merken wel dat er heel voorzichtig de eerste tekenen van herstel zichtbaar beginnen te worden en dat het vertrouwen terug begint te komen.
Eén zwaluw maakt nog geen zomer. Wacht u echter te lang en wacht u vooral op het sterk dalen van de vraagprijs dan kan het zomaar zijn dat uw droomwoning aan uw neus voorbijgaat. In dat geval bent u een ervaring rijker en een illusie armer en kunt het hele traject weer van voren af aan beginnen.
Ronald Claes
Mijn excuses Ronald maar wat een ontzettend tendentieus verhaaltje.
Wie nu in Frankrijk, ook in Zuid-Frankrijk de vraagprijs voor een huis biedt, heeft én te veel geld én is geheel verliefd op dat object.
Het is duidelijk dat jij als geld-tussen-persoon en hypotheek deskundige voor Frankrijk (en ik vind dat je daar heel erg goed in bent) behoorlijk last hebt van de algemene crises. Maar om mensen dus maar aan te gaan raden de vraagprijs te gaan bieden is van de zotte. Ronald, we leven in een crises, er zijn koopjes te halen voor diegene die wel geld kan besteden en die wel durft, KOOPJES. Er zijn veel mensen in moeilijkheden, de één zijn problemen is voor de ander een kans. En als iemand een object voor de juiste prijs of zelfs daaronder gekocht heeft is een hypotheek ook makkelijker te regelen. Excuses voor de uitval, maar voortaan graag een iets realistischer verhaal. En terug komend vertrouwen? Whishfull thinking heet dat in goed Nederlands.
Boudewijn, ook jouw reactie is nogal tendentieus. De aankoop van onroerend goed is een lange-termijn investering voor verreweg de meeste mensen. Dat in termen van KOOPJES zien is niet altijd een wijze strategie. De Franse onroerend goed markt is momenteel nogal wild. Volgens de INSEE wordt er een gemiddelde landelijke daling verwacht van 20% van de koopprijzen in 2009. Maar de prijzen in o.a. Parijs en Nice liggen in 2009 op hetzelfde niveau als in 2008. Daar is simpelweg de automatische jaarlijkse prijsstijging tot stilstand gekomen, maar zijn de vraagprijzen over het algemeen marktconform. Dus de vraagprijs bieden in zo’n plaats hoeft helemaal geen slechte strategie te zijn. Als je op zoek bent naar een appartement in Parijs, maar je wil iets vinden met 20% korting op de vraagprijs omdat je zonodig een KOOPJE wil hebben in de huidige markt, dan zou zo’n appartement een onvervulde droom kunnen blijven.
Verder zijn er in Frankrijk sukkels van huiseigenaren die gewoon de vraagprijs van 2 jaar geleden handhaven en daar kan een laag bod nog wel eens tot succes leiden. Maar er zijn ook Franse verkopers die wel degelijk al rekening hebben gehouden met de huidige marktomstandigheden, dus een reele vraagprijs hanteren, waar dus terecht niet of nauwelijks over kan worden onderhandeld. Toch kan men in dat laatste geval een goede deal doen door de vraagprijs te bieden.
Tenslotte: het verkrijgen van een hypotheek in Frankrijk is veel meer afhankelijk van de inkomenspositie van de koper, dan van de waarde van het pand, dus het mogelijk verkrijgen van een hypotheek is naar mijn mening nauwelijks gemakkelijker als iemand een huis onder de vraagprijs heeft gekocht.
Wim