Mevrouw B is getrouwd met meneer B. Na zeven jaar zijn ze het erover eens dat ze zo ver uit elkaar gegroeid zijn dat het beter is om een echtscheiding aan te vragen. Het gaat hier om een echtscheiding met wederzijdse goedkeuring (divorce par consentement mutuel).
Wonen meneer en mevrouw B in Nederland, dan neemt zo’n procedure niet veel tijd in beslag. Een verzoekschrift tot echtscheiding en een echtscheidingsconvenant worden bij de rechtbank ingediend, waarna de rechter de echtscheiding na ongeveer vier weken uitspreekt. De onderhandelingen die voorafgaan aan het opstellen van het echtscheidingsconvenant kunnen uiteraard wel enige tijd duren.
In Frankrijk moeten meneer en mevrouw B wat meer geduld hebben en eerder uitgaan van gemiddeld minimaal vier maanden voordat de rechter een uitspraak doet. Het blijkt trouwens wel dat er grote verschillen zijn tussen de rechtbanken: in kleinere steden gaat het vaak sneller dan in de grotere.
Voor de heer en mevrouw X was het een ander verhaal: de echtgenoten stonden als kemphanen tegenover elkaar en probeerden de ander het leven zuur te maken. Een van de echtgenoten diende uiteindelijk een verzoekschrift tot echtscheiding bij de rechtbank in.
In Nederland heeft in zo’n geval de andere partij dan een termijn van maximaal 10 weken om te reageren. Binnen enkele maanden daarna volgt een mondelinge behandeling in de rechtbank. Tijdens die mondelinge behandeling kun je een toelichting op je standpunten geven. De rechter zal vragen stellen. De uitspraak (beschikking) volgt dan meestal na ongeveer vier weken. In veel gevallen zal de rechtszaak binnen een half jaar zijn afgerond.
In Frankrijk moet u uitgaan van een gemiddelde duur van 18 maanden (tussen 1 en 3 jaar afhankelijk van de beschikbaarheid van de rechters en de bereidheid van de partijen). De heer en mevrouw X waren 3 jaar verder voordat de echtscheiding eindelijk door de rechter werd uitgesproken. Een groot tijdsverschil, dat niet alleen in het geval van echtscheidingen, maar ook voor andere typen procedures geldt.
Een ander onderscheid betreft het contact met de advocaat, dat in Frankrijk veel afstandelijker is dan u als Nederlander wellicht zou verwachten. Een advocaat in Frankrijk moet u nog aanspreken met ‘Maître’. Er wordt absoluut niet getutoyeerd en collega-advocaten worden aangesproken met ‘Mon Cher Confrère’.
Ook werken in Frankrijk nog niet alle advocaten met het internet. Dit bekent dat u, als u een brief stuurt naar uw advocaat, minimaal een week geduld moet hebben voordat u een reactie krijgt. Dankzij het internet zijn Nederlandse advocaten een stuk reactiever.
Daarnaast werkt een Nederlandse advocaat servicegericht. In Frankrijk is dit vooral bij de kleinere kantoren buiten Parijs nog niet het geval. Dit heeft er waarschijnlijk mee te maken dat cliënten een advocaat in Frankrijk nog vaak op een voetstuk plaatsen en niet te veel van hem durven eisen.
Toch is het Nederlandse recht dankzij Napoleon gebaseerd op het Franse recht en hebben beide dus veel overeenkomsten. In de Nederlandse gebieden die onder Napoleon bij Frankrijk werden ingedeeld, werd meteen het Franse recht van kracht. In de overige gebieden gebeurde dat wat later. Zijn de systemen zeer vergelijkbaar, in de uitvoeringspraktijk blijken er wel degelijk verschillen te zijn tussen een rechtszaak in Frankrijk en in Nederland. Iets om rekening mee te houden als u in Frankrijk een rechtszaak begint of door een tegenpartij voor de Franse rechter wordt gedaagd!
Chère Marloes,
Ik kan wat u schrijft absoluut onderschrijven. En het is nu nog veel beter dan 20 jaar geleden. Toen mijn ouders gingen scheiden, bestond de ‘consentement mutuel’ nog niet, wat betekent dat zij elkaar scheldbrieven MOESTEN schrijven om een reden te hebben om te scheiden. Dat hielp niet om vredig uit elkaar te gaan. Dat was trouwens de tijd dat de ‘crime passionnel’ steeds een verzachtende omstandigheid was… Dat is nu gelukkig niet meer het geval, maar de relaties met de advocaten gaan inderdaad nog stroef. De mijne (ik ben al vier jaar verwikkeld in een rechtzaak voor een terrein) zijn niet bevredigend te noemen, deels vanwege de belabberde communicatietechniek. Ik heb altijd het gevoel dat ik hem lastig val als ik een vraag stel, ik moet steeds doorvragen om de procedure uitgelegd te krijgen, hij blijft uiterst distant, en dit terwijl wij op zich prima samenwerken. Ik durf er niet te denken aan hoe het zou gaan als ik hem geen goed advocaat zou vinden…
Laatste opmerking: advocaten en notaires verliezen toch langzamerhand hun ‘onschendbaarheid’ en krijgen vaker ongelijk in conflicten met ontevreden klanten. Er is hoop…
Bien cordialement,
Sylvain
Echtscheiding en geld in Frankrijk // jul 9, 2009 at 13:34
[...] Een echtscheidingsprocedure in Frankrijk zal meer tijd kosten dan in Nederland. Zie ook mijn artikel ‘Een rechtszaak in Frankrijk’. [...]
Stel je woont in nederland maar bent nog steeds officieel nederlands staatsburger. Wie weet of je verplicht bent om in frankrijk te scheiden of kan dat ook in nederland?
Chère Marlous,
Ik ben in een scheiding verwikkeld met een Fransman, ben zelf Nederlandse. Wij hebben een eigen zaak en altijd samen gewerkt. We willen allebei scheiden maar ik ben degene die weggaat aangezien ik het moeilijk vind nog samen in de zaak te werken en hem nog geregeld te moeten zien. Ik moet m’n leven dus weer helemaal opnieuw opbouwen of in Frankrijk of in Nederland. Kan ik dan die alimentatie vragen? Hij gaat door met de zaak, welke dus verdeeld moet worden, een SARL.
Deze zaak zijn we net begonnen (juni 2009) dus er zijn meer schulden dan lasten. We hebben nu één advocaat maar ik vraag me af of dat wel verstandig is.
Chère Marlous, ik maak het nog ingewikkelder: ik ben belgische en ben met een brit getrouwd. e wonen al 15 jaar in frankrijk, 4 jaar geleden heeft hij me verlaten voor een andere vrouw. ik heb inmiddels een ander huis gekocht en woon daar met mijn 2 kinderen. Ik wil scheiden, hij ook wel, maar we hebben samen een huis waarin hij nu woont en hij wil dat niet verkopen. Ik heb 3 jaar geleden een gesprek met een advocaat gehad en die zei dat ze einig voor me kon doen zolang de boedel niet geregeld is. Hoe moet ik nu verder? Zou een reaktie erg op prijs stellen!
Beste Mevouw
Ik heb een Nederlandse vriendin die bij Parijs woont en is getrouwd met een Fransman. Hij is een hoge ambtenaar bij een ministerie ( topsalaris). Ze heeft zes kinderen. Ze is in een scheidingsprocedure verwikkeld. Zij heeft de stap genomen om te scheiden
Jaren lang heeft hij haar met een andere vrouw (en) bedrogen.
Hij is alcoholist en slaat haar. Ze is daarmee meerdere malen naar de politie gegaan en is hij ook twee keer op het politiebureau gesommeerd.
Maar elke keer weer weet hij de politie te overtuigen dat er niks aan de hand was. Als wraak heeft hij ook de politie op haar afgestuurd. Hij beweerde dat ze haar kinderen verwaarloosde, dat zij hen zonder eten en versleten kleren/schoenen naar school stuurde. De rechter lijkt dit te geloven in zijn uitspraak.
Wij zijn meerdere malen op vakantie met elkaar geweest hier in Nederland maar ook in Frankrijk. Steeds maar weer werden wij geconfronteerd met zijn hoon, sarcasme en aggressieve houding t.o.v. haar.
Wij hebben hem haar nooit zien slaan, maar wij achten hem hiertoe wel instaat, vooral naar enkele flessen wijn.
Valse getuigschriften van zijn kant worden wel als bewijs aanvaard.
Het lijkt voor haar een hopeloze zaak, temeer dat haar advocaat de voorstellen van de tegenpartij klakkeloos aanvaardt ten einde deze zaak zo spoedig mogelijk te kunnen beëindigen, ook al heeft zij nog een maand de tijd in beroep te gaan.Haar advocaat wijst dit af.
Aangezien wij hier in Nederland wonen en niet op de hoogte zijn van de Franse wetten, hebben wij haar aangeraden om zo spoedig mogelijk naar een andere advocaat te gaan.Zoudt u mij een mail kunnen sturen, bij voorbaat dank.
Hallo, ik ben een nederlandse moeder, gescheiden van een nederlandse man, hij betaalt ‘le prestation’ aan mij, dit is 600 euro per maand, sinds 8 jaar betaalt hij nu.
Op het ogenblik wil hij een procedure openen om dit te stoppen (normaal moet hij mij levenslang 600 euro pm betalen). Ik wil best met hem onderhandelen over dit bedrag, maar waar ik me zorgen over maak is mijn pensioen, er staat hier niets over in de acte de divorce.
Wij hebben 15 jaar in het buitenland gewoond en ik was thuis verzorgde de kinderen. Heb dus geen pesioen opgespaard. Betaal nu vanaf 40 jaar ivb met mijn werk pensioen, heb ongeveer 15 jaar lang pensioen gemist dus. Waar moet ik heen om een oplossing te krijgen?
Ben als Nederlander in 1997 in Nederland getrouwd met een Francaise op basis van huwelijkse voorwaarden. In 2001 hebben wij samen een dochter gekregen welke de dubbele nationaliteit geniet.
Eind 2003 zijn wij naar Frankrijk verhuisd en gevestigd. Sinds 04/2008 heb ik een eigen SARL.
Recentelijk heeft mijn vrouw aangegeven niet meer verder te willen en ben er inmiddels achter gekomen (middels een detective) dat zij overspel pleegt.
Pogingen om hier gezamelijk uit te komen hebben voorlopig niets opgeleverd en heeft zij een “request pour divorce” ingediend.
Vraag: Is het mogelijk en/of voor mij gunstiger om volgens het Nederlands recht te scheiden?
Ben in 89 getrouwd op huwelijkse voorwaarden.In 1999 zijn wij naar frankrijk verhuist.Heb mijn eigendom in Nederland voor de helft verkocht,en de rest verhuurt.Van het verkochte en van de opbrengst van de verhuur heb ik geinvesteerd in het nieuwe bedrijf in frankrijk.Op verzoek van de Notaris is er in 2009 een Adoption regime communaute gemaakt.Nu zit ik een een scheidings procedure.
Vraag:Wat zijn de rechten van mij op het geld dat ik vanuit Nederland heb geinvesteerd in het bedrijf in frankrijk?
Hallo!
Even een vraagje of wat anders, sorry maar kan ik geen andere sites vinden!
De vraag is: als je in frankrijk word opgepakt omdat je gestolen goederen bij je hebt wat is dan de straf?
De chauffeur wist overigens niet dat de goederen gestolen waren en de persoon van wie de lading was zat er bij in.
Ik hoop zo snel wat te horen, want het gaat om mijn vader.
Hij is onschuldig.