Echtscheiding en geld in Frankrijk

U woont als Nederlands echtpaar in Frankrijk en u wilt scheiden. Dat is mogelijk. Ook als u beiden niet de Franse nationaliteit hebt, kunt u in Frankrijk een echtscheiding aanvragen. U moet dan wel beide uw hoofdwoning in Frankrijk hebben, of uw kinderen moeten in Frankrijk hun hoofdwoning hebben.

Hoogstwaarschijnlijk zal de Franse rechter Frans recht toepassen (ook al bent u in Nederland getrouwd). In theorie kan de rechter trouwens wel Nederlands recht toepassen, maar dit doet hij zelden.

Er bestaan kort gezegd 4 soorten echtscheidingsprocedures in Frankrijk:

De eerste is de ‘divorce pour faute’: bij deze vorm van scheiden geven partijen elkaar de schuld van het einde van het huwelijk, bij voorbeeld bij vreemdgaan van een van de partijen.

Divorce pour faute

Ook een ‘divorce par consentement mutuel’ is mogelijk. Deze vorm is de meest eenvoudige en de meest snelle manier van scheiden. De partijen zijn het over alle punten eens: gezag over de kinderen, verdeling van de goederen etc….

De rechter zal in een dergelijk geval de echtscheiding uitspreken en de verdelingsakte tussen de partijen goedkeuren (deze is opgemaakt door een notaris of door de partijen zelf), tenzij hij vindt dat er een oneerlijke verdeling is.

Een andere vorm van echtscheiding is de ‘Divorce accepté’: deze vorm is geschikt indien de partijen het eens zijn over het feit dat ze gaan scheiden, maar ze kunnen het niet eens worden over bijvoorbeeld het gezag over de kinderen of de verdeling van de goederen.

Divorce par faute

De vierde mogelijkheid is een echtscheiding die wordt aangevraagd indien de partijen sinds twee jaar niet meer samen wonen.

In alle gevallen, behalve in het geval van ‘divorce par consentement mutuel’ is de procedure in twee stappen verdeeld.

Eerste stap: de rechterlijke uitspraak

  • Kinderalimentatie: De partij die niet het gezag over de kinderen krijgt zal verplicht worden een bepaald bedrag te betalen voor het onderhoud van de kinderen, zelfs als zijn of haar inkomen lager is dan het inkomen van de partij die het gezag krijgt (‘contribution à l’éducation et à l’entretien des enfants). De rechter bepaalt dit bedrag aan de hand van de behoeften en uitgaven van beide partijen.
  • Partneralimentatie: De partij die er door de echtscheiding financieel op achteruit gaat, heeft het recht om financiële hulp van de andere echtgenoot te vragen. Het standaardvoorbeeld is de goed verdienende zakenman wiens echtgenote altijd thuis is beleven voor de kinderen. De vrouw heeft recht op een zogenoemde ‘prestation compensatoire’.

Er bestaat geen standaardregel om te berekenen hoeveel deze vergoeding dient te zijn. Enige indicaties zijn te vinden in het Franse burgerlijk wetboek: duur van het huwelijk, leeftijd van de partijen, inkomen van elk van de partijen, of een van de partijen thuis is gebleven voor de kinderen, etc…).

Het Franse burgerlijk wetboek stelt dat het bedrag voor financiële hulp in een keer dient te worden betaald.

Tweede stap: de boedelverdeling

Het behoort niet tot de taken van een rechter om tot de boedelverdeling over te gaan. De notaris zal dit doen nadat de echtscheiding is uitgesproken. Deze heeft echter geen rechterlijke macht. Als de partijen het niet eens worden over de boedelverdeling, zal de zaak naar de rechter worden verwezen, die een uitspraak zal doen.

De boedelverdeling moet worden gedaan volgens het huwelijksvermogensregime dat van toepassing is op de partijen. Het regime dat van toepassing is zal in principe het regime zijn van het land waar de echtgenoten zich direct na het afsluiten van het huwelijk gevestigd hebben. Voor een stel dat in Nederland is getrouwd, en daarna direct naar Frankrijk is verhuisd, zal het Franse huwelijksvermogensregime (te weten gemeenschap van goederen) van toepassing zijn op de boedelverdeling. Als een stel getrouwd is in Nederland en zich pas na een aantal jaren permanent in Frankrijk heeft gevestigd is het Nederlandse recht in principe van toepassing. Theoretisch gezien zou de boedelverdeling door de Franse notaris volgens Nederlands recht moeten plaatsvinden. In de praktijk blijkt echter dat de notaris de verdeling volgens Frans recht doet. Zolang beide partijen tevreden zijn, zal het toepasselijke recht geen probleem opleveren.

Een echtscheidingsprocedure in Frankrijk zal meer tijd kosten dan in Nederland. Zie ook mijn artikel ‘Een rechtszaak in Frankrijk’.

Marloes MOHR


Reacties

Echtscheiding en geld in Frankrijk — 2 reacties

  1. Beste, ik ben een Belgisch meisje getrouwd geweest met een Turkse man die in Franfrijk woont. We hebben samen een dochter. In 2008 heb ik de scheiding aangevraagd in Frankrijk omdat we daar getrouwd waren. Nu woon ik terug met mijn dochter in Belgie. Mag mijn dochter in Belgie wonen zonder zijn akkoord? Ze heeft de Belgische nationaliteit. De scheiding is nog altijd bezig. Dank u.

  2. Beste,
    Mijn zus woont al 10 jaar in frankrijk en heeft 2 minderjarige kinderen.
    Zij durft geen scheiding aan te vragen omdat ze bang is dat zij geen recht heeft op haar kinderen wegens dat zij Nederlandse nationaliteit heeft. Klopt dat???
    Vriendelijke groet,
    Saar

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>