Uit de CBS-statistieken blijkt dat vorig jaar weer ruim 3000 Nederlanders naar Frankrijk zijn geëmigreerd. Dat getal schommelt al vele jaren tussen 3000 en 3500 en economische voorspoed of crisis schijnt weinig verschil te maken voor de beslissing om te emigreren.
Toch zijn de cijfers van het CBS te grof om er iets zinnigs mee te doen en ze geven ook geen antwoord op de vraag hoeveel Nederlanders er nu eigenlijk in Frankrijk wonen. Ik heb laatst wat heen en weer gemaild met een sociaal geograaf, die me een paar fijne trucjes heeft laten zien in het interpreteren van statistieken.
Om te beginnen de definitie. Wie valt onder de definitie ‘Nederlander in Frankrijk’. Dat is al lastig te beantwoorden. De één voelt zich na een jaar al 100% Fransman, een ander van de tweede of derde generatie voelt zich nog steeds Nederlander. Ik heb dus gekozen voor een praktische benadering. In het algemeen ebt het gevoel ‘Nederlander’ te zijn na een generatie weg. De kinderen zijn volledig verfranst en de kennis van de Nederlandse taal begint nu grote gaten te vertonen. Ik stel dus voor dat we de lengte van één generatie nemen, 30 jaar. Ik beschouw iedereen die langer dan 30 jaar in Frankrijk woont, dus niet meer als een Nederlander, met de verontschuldigingen aan mogelijke Nederlanders die dit lezen en al langer dan dertig jaar in Frankrijk wonen.
Ten aanzien van terugkeer heb geen specifieke cijfers voor Frankrijk kunnen vinden, maar wel algemene cijfers: van alle emigranten is na 2 jaar 50% teruggekeerd en na 7 jaar nog een keer de helft. Dus slechts een kwart van de emigranten kunnen worden beschouwd als ‘blijvertjes’
Er zijn ook geen sterftecijfers bekend van Nederlanders in den vreemde, dus laten we aan de onderkant van de grens blijven en aannemen dat elk jaar, over de laatste dertig jaar 3000 Nederlanders naar Frankrijk zijn geëmigreerd.
In de periode 7 tot 30 jaar geleden (dus gedurende 23 jaar) zijn daar jaarlijks 25% van 3000 Nederlanders = 750 blijvertjes bij. Dit betekent dat er over die periode dus 17.250 Nederlanders in Frankrijk zijn gebleven.
In de periode 2 tot 7 jaar geleden (dus gedurende 5 jaar) zijn dat jaarlijks 50% van 3000 Nederlanders = 1500 per jaar, dus 7.500 in totaal.
In de laatste 2 jaar zijn er tenslotte nog 6000 vertrokken. In totaal levert dit dus ruim 30.000 Nederlanders in Frankrijk op.
Daarbij tellen we niet de overwinteraars, de studenten, de expats en allerlei andere bezoekers van Nederlandse komaf, dit gaat uitsluitend over Nederlanders die zich permanent in Frankrijk hebben gevestigd. En dit is ook geen antwoord op de vraag hoeveel Nederlanders beschikken over een vakantiehuis in Frankrijk. Daar zou ik ook wel een antwoord op willen, dus iedereen die daarbij kan helpen, nodig ik uit om contact met me op te nemen.
Dus de volgende keer dat u naar Frankrijk gaat: één op de tweeduizend inwoners die u tegenkomt is een echte ‘Nederlander in Frankrijk’.
Misschien moet u even het Wilhelmus inzetten, en kijken wat er gebeurt….
Ik denk dat jij de sterfte schromelijk onderschat. In een jaar of 45 is iedereen gemiddeld dood. Vergeet dus die 35 jaar grens. Je houdt gewoon 35 % (jouw getal) over van een lichting, maar die lichting sterft met minstens 2 % per jaar, wellicht gemiddeld met het dubbele. Dan sterven er dus tussen de 60 en 120 van iedere jaarlichting per jaar. Dan houdt je niet zoveel van de oorspronkelijke nederlanders over. Kan ook niet want rond de 85 zijn ze allemaal dood.
Een eenvoudig sommetje
3000 nieuwkomers per jaar waarvan 35% blijft.
gemiddelde niuwkomer is 40 jaar en heeft een levensverwachting van 45 jaar, In iedere periode van 45 jaar komen er dus 45 * 3000 = 135.000 nieuwkomers binnen, waarvan er 35 % = 47.250 blijven en in Frankrijk sterven. Als we de sterfte ven lineair beschouwen, dan zullen er gemiddeld maximaal 23.625 nieuwkomers leven in Frankrijk. Ook dat cijfer is veel te hoog, omdat er niet al die jaren 3000 per jaar binnenkomen. Maar dit cijfer zou een stationaire waarde kunnen zijn.
P.S. Ik wil geen lijstje met overleden Nederlanders uit mijn buurt geven. Het belangrijkste is, dat achter hun besluit stonden om naar Frankrijk te emigreren en dat ze hier dood zijn gegaan en zijn begraven. Het zijn er veel….
Wat dacht je van het idee (feit?) dat misschien wel het overgrote deel van de Nederlanders in Frankrijk vanwege de fiscus niet toegeven dat ze in Frankrijk wonen en zich dus ook niet in statistieken laten vangen?
Goed punt Kees. Het jammere alleen is dat sommigen denken dat ze daarmee beter af zijn. In verreweg de meeste gevallen waarin dit speelt blijkt, als je de zaak goed en eerlijk beoordeeld, dat die personen beter af zijn met het gewoon emigreren naar Frankrijk en uitschrijven uit Nederland.
Er zijn inderdaad Nederlanders die uit een soort angst voor bureaucratie of voor verandering net doen of ze nog in NL zijn ingeschreven, maar als dat het overgrote deel van de Nederlanders in Frankrijk zou zijn, zou ons volk toch wel als heel dom moeten worden aangemerkd. Ik hou het op een signifikante minderheid, waarvan ik hoop dat die de zaak nog eens goed bekijken.
Wim