Elk Frans dorp organiseert in de zomer wel een of ander feestje, een jeu de boules wedstrijd, een rommelmarkt, vuurwerk. Eén dorp in de Corrèze doet iets heel speciaals. Het plaatsje Objat organiseert iedere twee jaar een groot openluchtconcert op een plein in het centrum en bijna alle voorbereidingen worden gedaan door honderden vrijwilligers.
Om grote concerten op touw te zetten, bundelden een twintigtal sportieve en culturele verenigingen zich twaalf jaar geleden in ‘Objat Associations’. Voor het eerste concert verliepen de contacten met de producenten nog moeizaam. Omdat het meeste werk door vrijwilligers zou worden gedaan hadden de producenten er niet veel vertrouwen in. Maar het concert kwam er toch, Michel Sardou beet in 1998 het spits af. Iedereen had het dermate naar zijn zin gehad dat Objat het de keer daarna groter zag, twee jaar later trad Johnny Hallyday er op voor 17.000 toeschouwers. En dat in een dorp met 3.500 inwoners. Daarna volgden de zangers Garou, Florent Pagny en Yannick Noah.

Maar wat komt er dan allemaal kijken bij zo’n concert zult u zich afvragen. Heel veel. Zodra in de winter het contract met de artiest is getekend en de datum bekend is, wordt bepaald wie wat gaat doen en worden de vrijwilligers geronseld. Het ‘echte’ werk begint ruim een week voor het concert. De vrijwilligers bouwen de tribunes – onder toezicht van een professional, dat wel -, ze helpen mee met het podium, licht en geluid, elke nacht wordt het terrein in ploegendienst bewaakt, er komen borden richting de parkeerplaatsen, er worden stacaravans neergezet voor de artiesten enzovoorts. En werken maakt hongerig. Twee maal per dag wordt in de rugby kantine een maaltijd bereid waar je u tegen zegt door vrijwillige koks bijgestaan door een ploeg, ook weer vrijwillige, dames. Deze equipe zorgt ook voor de artiest en zijn entourage op de dag van het concert.
Om mee te kunnen doen nemen de meeste vrijwilligers vrij, zo leuk vinden ze het. Ze doen het in elk geval niet om een gratis kaartje te bemachtigen, want daar doen ze niet aan in Objat. Iedereen betaalt, de mensen die op de dag zelf werken op het concert terrein mogen voor half geld.

Afgelopen zaterdag was het weer le Jour-J. Er was niet één concert, het er waren er twee, Nolwenn Leroy en Pascal Obispo. Oorspronkelijk stond Leroy in het voorprogramma, maar omdat haar fans dat ietwat beledigend vonden, werd zij het eerste hoofdprogramma en werd de groep Mo binnengehaald als voorprogramma. Te samen goed voor vijf uur muziek.
De allereerste fans, vier jonge vrouwen uit Parijs, arriveerden de nacht ervoor om half één en brachten de nacht door in slaapzakken op de stoep. Voor wie ze kwamen? Domme vraag, voor Obispo natuurlijk.

Het was voor hen nog even wachten geblazen, Obispo’s optreden begon om tien uur ‘ avonds, na Mo (gelikte pop uit de Dordogne) en Nolwenn Leroy (zij won in 2002 Star Academy, prachtige stem, maar tam optreden). Obispo heeft zijn tournee ‘Captain Samourai Flower Tour’ gedoopt, met bescherm de planeet als boodschap. Zijn optreden ging dan ook van start met opnamen van een 13-jarige Canadese die de Verenigde Naties de les las over hoe de verantwoordelijken omgaan met de wereld.
Obispo en zijn negen muzikanten verzorgden vervolgens een spetterend optreden dat tweeënhalf uur duurde, met op een groot scherm achter het podium mooie gestyleerde tekenfilmpjes over Captain Samouraï Flower. Obispo zong eigen nummers, Allumer le Feu van Johnny Hallyday (dat Obispo heeft geschreven) en om niet geheel duidelijke redenen een nummer van Robbie Williams en een van the Eurythmics.
De lol was er niet minder om, Obispo praat graag tegen zijn publiek en zweept ze op. Geen probleem om iedereen joyeuse anniversaire te laten zingen voor de gitarist. Of om ze in koor te laten zingen voor het prachtige liedje Le Drapeau.

Kortom een zeer geslaagde avond. Zeker voor de vrijwilligers, Obispo bedankte hen op het podium voor hun inzet. En bij de kok kan de zanger helemaal niet meer stuk, ten overstaan van vierduizend mensen zei Obispo dat hij zo lekker had gegeten. Kok Sylvain staat bij het volgende concert weer vrijwillig te koken, zeker weten.