Spring naar inhoud

In Nederland en Frankrijk zwerven heel wat handgeschreven Franse testamentjes rond, diep in lades en kasten weggestopt. Franse notarissen toveren bij de overdracht van een woning in Frankrijk meestal een vel papier tevoorschijn dat u moet overschrijven: een Frans testament.

Geheel ten onrechte stellen veel Franse notarissen namelijk dat het Nederlandse testament niet geldt voor bezit in Frankrijk. Heeft u ook zo’n handgeschreven testament in de la liggen? Dat kan grote gevolgen hebben. Zeker met de nieuwe Europese erfrechtvordering, waarmee erfenissen volgens nieuwe regels worden afgewikkeld.

testamentEen voorbeeld uit de praktijk:

Frans en Ria zijn al twintig jaar gelukkig getrouwd. Het is hun tweede huwelijk en allebei hebben ze twee kinderen uit hun eerste huwelijk. Samen hebben ze geen kinderen gekregen. Een typisch samengesteld gezin dus, zoals je ze heden ten dage vaak ziet. Omdat ze alle vier de kinderen gelijk willen behandelen, hebben zij in 2003 in Nederland een langstlevende testament gemaakt. Bij overlijden van de langstlevende zou de helft van Frans naar zijn kinderen gaan en de helft van Ria naar haar kinderen, een zogenaamd tweetrapstestament. Ze hebben hier met hun Nederlandse notaris veel zorg aan besteed. ...lees verder "Een Frans handgeschreven testamentje met grote gevolgen"

Alweer geruime tijd geleden heb ik hier een stukje gepubliceerd over de Franse SARL  Recent zijn er wat aanpassingen in de regels gekomen die een gedeetelijke herschrijving van dit artikel noodzakelijk maken.

De Société À la Responsabilité Limitée (SARL) lijkt sprekend op de Nederlandse flex-B.V. en wordt opgericht door minimaal twee natuurlijke personen of rechtspersonen (associés). Er is een minimum bedrijfskapitaal vereist van €1, waarvan tenminste 20% gestort moet zijn op de datum voorafgaande aan de oprichting van het bedrijf en wel op een geblokkeerde bankrekening. Dat geld wordt pas weer vrijgegeven zodra het bewijs van inschrijving (extrait k-bis)  is afgegeven en de SARL dus uit de oprichtingsfase (in het Frans: en formation, ook wel afgekort tot e.f.) treedt. Tot zover is er niets veranderd... ...lees verder "De SARL, een update"

12

Een paar weken geleden heb ik hier een artikel geplaatst over de juiste bedrijfsvorm voor een chambres d’hôtes (Bed & Breakfast) (zie http://www.francofiel.nl/archives/7231), maar daarin opgemerkt dat eerst de vraag moet worden beantwoord of er wel sprake is van een bedrijfsmatige exploitatie of niet. Ik heb beloofd hierop terug te komen. Bij deze...

Voorbeeld 1:
Meneer A.A. is Frans ingezetene en heeft een baan, oudste kind het huis uit, een mooie ongebruikte zolderkamer over, die hij af en toe in de lange zomervakantie verhuurt aan een toevallig passerende toerist. Laten we zeggen: 1 keer in de week gedurende 10 zomerweken voor €50/nacht. Totale opbrengsten: €500/jaar. Moet meneer A.A. daarvoor een exploitatiebedrijf oprichten? Nee, natuurlijk niet! ...lees verder "Chambres d’hôtes: is het wel of geen bedrijf?"

1

Op 1 juni 2016 gaan enkele nieuwe regels in voor de aanduiding van tarieven van toeristische accommodaties, inclusief toeristenhotels, chambres d’hôtes, vaste inrichtingen op campings (bv chalets of stacaravans) en meublés, maar uitsluitend als er sprake is van een professionele aanbieder.

Even in herinnering roepen: een aanbieder van toeristische accommodaties is pas een professionele aanbieder indien:

  1. de totale bruto verhuuromzet meer is dan €23.000/jaar
  2. de totale bruto verhuuromzet meer is dan 50% van zijn belastbare inkomen.

Let op: aan BEIDE criteria moet zijn voldaan voor professionele verhuurders en professionele verhuurders zijn verplicht hun verhuuractiviteiten onder te  brengen in een bedrijf dat is ingeschreven in het Franse register van bedrijven (RSC).

...lees verder "Nieuwe regels tariefaanduidingen toeristische accommodaties"

7

BedrijfsvormenDe regering had gehoopt dat door de afschaffing van de auto-entrepreneur per 1 januari 2016 (behalve voor enkele activiteiten die vallen onder de professions libérales) ondernemers eenvoudiger een keuze zouden kunnen maken voor de voor hen een van de meest aantrekkelijke bedrijfsvormen, waardoor minder inschrijvingsambtenaren meer dossiers zouden kunnen afwerken.

Helaas, de resultaten van het eerste kwartaal 2016 zijn niet al te best. Dat komt met name door de spraakverwarring die bij ambtenaren van de verschillende instanties heerst. De term ‘auto-entrepreneur’ wordt nog steeds vrijuit gebezigd voor ALLE onderstaande bedrijfsvormen door ambtenaren van de CFE (Centre des Formalités des Entreprises), dat zijn de medewerkers bij de Chambre de Commerce, de Chambre des Métiers etc , die de inschrijving van de ondernemer voor hun rekening nemen. De consistente naamgeving die Parijs heeft voorgeschreven per 1 januari is helaas nog niet in de haarvaten van het Franse platteland doorgedrongen. Laat ik de drie eenvoudigste bedrijfsvormen nog eens op een rijtje zetten. Dit is zoals de Franse nationale overheid het heeft bedacht, dit is mogelijk NIET wat uw lokale CFE-ambtenaar u vertelt:

...lees verder "Drie kleine bedrijfsvormen"

Goed nieuws: per 1 januari 2015 hoeven inwoners van de EU geen fiscaal vertegenwoordiger (représentant fiscale) meer in te schakelen bij de verkoop van hun huis van boven de 150.000 euro in Frankrijk.

Tot verrassing van velen is vandaag een wetsvoorstel aangenomen dat inwoners van de EU per 1 januari 2015 bevrijdt van de verplichting om bij de verkoop van Frans onroerend goed een représentant fiscale (fiscaal vertegenwoordiger) in te schakelen. Dat is goed nieuws voor wie zijn Franse woning verkoopt. Een van de minst welkome gasten bij de woningverkoop zal zich niet meer opdringen...

Vooraf: al jaren was ik kritisch over het fenomeen van de fiscaal vertegenwoordiger, omdat ik keer op keer zag hoe slecht zij hun werk deden voor mijn cliënten die ik juridische begeleid bij de verkoop van hun Franse huis. De goede(n) niet te na gesproken, kenmerken de meer bekende, grotere kantoren zich stuk voor stuk door een volmaakt gebrek aan klantvriendelijkheid, accuratesse en professionele betrokkenheid. Die ‘n’ achter ‘goede’ staat niet voor niets tussen haakjes; in de vijftien jaar dat mijn praktijk bestaat heb ik welgeteld één kantoor leren kennen met wie het prettig samenwerken was. Dat dit kantoor moge begrijpen dat mijn kritiek niet op hun inzet is gericht inzet…

De représentant fiscale – een opgedrongen dienstverlener

De Franse wetgeving bepaalt dat niet-ingezetenen van Frankrijk een fiscaal vertegenwoordiger moeten inschakelen bij allerlei zaken waarbij Franse belasting(heffing) aan de orde is. Deze vertegenwoordiger is een door de Franse overheid geaccrediteerde private onderneming, die ...lees verder "Rol représentant fiscale uitgespeeld"

8

Van tijd tot tijd  behandel ik op deze site één van de 22 bedrijfsvormen waar een startende ondernemer in
Frankrijk uit kan kiezen. Deze keer de SAS, en dan met name in vergelijking met de SARL, de Société À la Responsabilité Limitée , die al eerder onderwerp van bespreking was op deze site.

De SAS, de Société par Actions Simplifiée, moet beschouwd worden als een tussenvorm tussen de SARL en de SA, (de Société Anonyme) . De SA is de Franse versie van de Nederlandse NV, een bedrijfsvorm die eigenlijk nooit interessant is voor kleine ondernemers.  De SAS biedt alle garanties  aan beleggers, zoals die door de SA worden gegeven, maar dan met de flexibiliteit van structuur van de SARL. In Frankrijk worden veel joint-ventures van grote bedrijven die de SA-structuur hebben ondergebracht in een SAS, maar er zijn ook enkele andere toepassingen.

...lees verder "De onderneming: de SAS vs. de SARL"

10

Ik wil niet bij elk proefballonnetje van de overheid opnieuw een blog wijden aan dit onderwerp, maar er is weer het een en ander gebeurd, dus tijd voor een update.

Er zijn nu zo’n 900.000 auto-entrepreneurs in Frankrijk. Naar schatting is de helft daarvan oneigenlijk gebruik of misbruik. De belangrijkste groep misbruikers zijn mensen die zwart werken en geen ziektekostenverzekering hebben (wordt in Frankrijk immers via het bedrijf geregeld als u ondernemer of werknemer bent). Dus een zwartwerker schrijft zich in als auto-entrepreneur met heel geringe of geen omzet en hij krijgt een ziektekostenverzekering van de overheid. Nagenoeg of geheel gratis! De belangrijkste groep oneigenlijk gebruikers zijn mensen die geen ander inkomen hebben dan als auto-entrepreneur. Dit statuut is oorspronkelijk bedoeld voor nevenactiviteiten en bijverdiensten voor Fransen die al een baan hebben, of met pensioen zijn o.i.d. Zij hebben dus al een ziektekostenverzekering via een andere route en het auto-entrepreneurschap is dus een AANVULLING op hun inkomen. Veel Nederlandse immigranten vallen in deze groep oneigenlijke gebruikers.
auto_entrepreneurEen eerste maatregel om oneigenlijke gebruikers aan te pakken is gebaseerd op de allereerste regel van de wet zoals die in 2009 is ingevoerd. Daarin staat dat aan alle Fransen voorstaan het statuut van auto-entrepreneur ter beschikking staat. Hiermee is natuurlijk niet bedoeld: iedereen met de Franse nationaliteit, maar iedereen die resident is in Frankrijk. Dat betekent dat een aanmelding als auto-entrepreneur door de Franse belastingdienst wordt geïnterpreteerd als een voldongen emigratie en dat dus de aanmelder voortaan inkomstenbelasting wil gaan betalen in Frankrijk over zijn gehele wereldinkomen. De Franse overheid hecht geen waarde aan het eventueel nog ingeschreven staan bij een Nederlandse gemeente.

Een tweede maatregel is recent voorgesteld door La Ministre de l'Artisanat, Sylvia Pinel. Die is zo verstandig geweest om niet aan te kondigen dat er meer controles zullen worden uitgeoefend op auto-entrepreneurs (dat zou namelijk weer een blik ambtenaren extra betekenen), maar ze heeft voorgesteld om de levensduur van een auto-entrepreneur inschrijving te beperken. Nu is dat al het geval voor auto-entrepreneurs die geen omzet maken (gelimiteerd tot 2 jaar), maar als dit voorstel wordt aangenomen zullen ALLE auto-entrepreneurs voortaan beperkt worden in leeftijd. Let op, dit is nog slechts een voorstel! Ik vind dat een uitstekend plan. Minder goed doordacht is dat de voorgestelde levensduur van een auto-entrepreneur in de toekomst zal variëren van 1 tot 5 jaar, afhankelijk van de bedrijfsactiviteit en dat vereist toch weer controle.

Indien deze maatregel zal worden ingevoerd (nog helemaal niet zeker dat het gebeurt en al helemaal niet wanneer), weet de overheid in elk geval zeker dat er na verloop van tijd een einde komt aan misbruik en oneigenlijk gebruik. Bovendien is dit een sterke aanmoediging voor de full-time auto-entrepreneur om maar gelijk in te schrijven als entreprise individuelle, immers dat zal hij toch moeten doen na een aantal jaren. Overigens: deze tijdslimiet zal NIET worden gesteld aan de 'echte' auto-entrepreneurs, namelijk zij die bijverdiensten hebben ondergebracht in dit statuut. Op deze manier kan iedereen op een eenvoudige manier proeven aan het ondernemerschap. Is het niks, dan stopt u er weer mee (teruggaan naar zwart werk is dan minder eenvoudig, want de overheid wil natuurlijk weten wat er met u is gebeurd als u gestopt bent met auto-entrepreneur zijn) en er is de hoop dat na enkele jaren auto-entrepreneurs zullen doorgroeien naar de entreprise individuelle (of een van de andere bedrijfsvormen). Voor Nederlandse emigranten die ondernemer willen worden in Frankrijk heb ik maar één advies: stap over het statuut van de auto-entrepreneur heen en bijt even door de zure appel heen van de inschrijving van een echt bedrijf. Voor pensionado's die in Frankrijk nog een beetje bij willen verdienen (bv voor de aardigheid, de tijdvulling of ter voorkoming van de AWBZ-inhouding op hun AOW), blijft de auto-entrepreneur in veel (niet alle!!) gevallen een goede keuze.

De overheid heeft dringend geld nodig (vooral om het gat te dichten in de sociale fondsen) en dientengevolge zijn de tarieven voor afdrachten van auto-entrepreneurs (overigens ook van entreprises individuelles in het micro-régime) omhoog gegaan. Bovendien is er een extra categorie ingevoerd (om het nog maar weer eens ingewikkelder te maken). Dit zijn de nieuwe afdrachten:

Indien uw bedrijfsactiviteit valt in ‘Commerce’ dan is de maximale omzet €81.500 per jaar (ongewijzigd) en is de afdracht aan belasting en sociale lasten 15,0% (was 13%).
Indien uw bedrijfsactiviteit valt in ‘Service’ dan is de maximale omzet €32.600 per jaar (ongewijzigd) en is de afdracht aan belasting en sociale lasten 26,1% indien de bedrijfsactiviteit valt in BIC en 26,8% indien de bedrijfsactiviteit valt in BNC (was beiden 23%).

Wat precies valt in BIC en wat in BNC is nog ene heel gepuzzel, uitgaande van een exacte omschrijving van de bedrijfsactiviteiten. Op www.apce.com kan hierover meer worden gevonden.

Wim van Teeffelen

 

9

Een half jaar geleden schreef ik op deze plaats voor het laatst over de auto-entrepreneur. (zie auto-entrepreneur (8)
Er is weer nieuws. Zie hier een goede samenvatting in het Nederlands van wat onze vrienden de politici nu weer hebben bedacht.

In de vorige blog over dit onderwerp schreef ik nog dat Presidentskandidaat Hollande had aangekondigd de auto-entrepreneur te zullen opheffen. Maar President Hollande is niet zo stoer. De kans dat veel auto-entrepreneurs dan maar weer liever zwart gaan werken (in plaats van een entreprise individuelle oprichten) wordt als heel reëel ingeschat door de huidige regering.

Maar… het grootste probleem van de auto-entrepreneur wordt nu aangepakt: de afdrachten sociale lasten en belasting worden geheel gelijk getrokken tussen een auto-entrepreneur en een entreprise individuelle in het micro-regime. De tarieven waren al exact hetzelfde, dus dit gaat uitsluitend over de auto-entrepreneurs die GEEN minimum afdracht betalen, terwijl de bedrijven in het micro-regime dat WEL doen. Dit zou dus een einde moeten maken aan  auto-entrepreneurs met zeer geringe of geen omzet, die nauwelijks of niets afdragen aan sociale lasten en toch sociale dekking genieten.

Als dit plan wordt uitgevoerd is het verschil tussen een entreprise individuelle in het micro-regime en een auto-entrepreneur terug gebracht tot de inschrijvingsprocedure  voor de auto-entrepreneur een te gemakkelijke, dus misbruikgevoelige en voor de entreprise individuelle een onnodig ingewikkelde en bureaucratische.

De oplossing ligt voor de hand: de inschrijfprocedure voor de entreprise individuelle vergemakkelijken en uiteindelijke gelijk trekken aan die van de auto-entrepreneur en daarna een van beiden afschaffen. Het doet er dan niet toe of de bedrijfjes dan verder gaan onder de naam ‘entreprise individuelle onder het micro-regime’, de naam ‘micro-entreprise’ of de naam ‘auto-entrepreneur’. Mijn voorkeur gaat uit naar de term ‘micro-entreprise,’ omdat die goed weergeeft wat voor soort bedrijf het is. De term ‘entreprise individuelle’ zou dan beperkt moeten worden tot bedrijven die hebben gekozen voor het belastingregime: régime réel.

Laat ik nou vanochtend in een van de nieuwsbrieven van de Franse overheid lezen dat het Ministerie van Economische Zaken inderdaad (met ingang van 1 september 2012) enkele  simplificaties heeft ingevoerd voor inschrijving van een entreprise individuelle.

  1. Het einde aan de kopie-dictatuur:  Bij het inschrijven van een bedrijf moet een dossier worden ingeleverd. Van een aantal documenten moesten twee (soms zelfs 4!) exemplaren worden opgenomen in het dossier. Dat is afgeschaft: voortaan van alles nog maar één exemplaar!
  2. Voortaan kunnen behalve de formele naam van het bedrijf, aangevuld met maximaal twee commerciële namen, ook websitenamen worden gedeponeerd in de Franse registers van bedrijven. Dat biedt een betere, maar nog niet volledige, bescherming tegen concurrenten die parasiteren op uw naam. Voorbeeld: wij hebben de website www.ondernemen-frankrijk.nl. Een concurrent zou kunnen bedenken om www.ondernemen-frankrijk.eu  of www.ondernemenfrankrijk.nl te registreren en al het verkeer dat daarop binnen komt naar zijn eigen website geleiden. Binnen deze nieuwe regels is aantoonbaar wanneer je de website in gebruik hebt genomen en kun je een dergelijke parasiet voortaan beter aanpakken.
  3. Bij verhuizing van het bedrijf naar een ander departement hoeft er voortaan niet weer opnieuw een compleet dossier gestuurd te worden naar de Greffe van het nieuwe departement

Het zijn wat vereenvoudigingen, maar vergeleken met een inschrijving bij de Nederlandse Kamer van Koophandel, is de Franse procedure voor veel kleine ondernemers nog altijd nodeloos ingewikkeld, al was het alleen al vanwege het feit dat Frankrijk zeven verschillende inschrijvingsinstanties kent (Nederland maar 1), waardoor de exacte beschrijving van de bedrijfsactiviteit cruciaal is om bij de juiste instantie terecht te komen. Mijns inziens zou dat allemaal afgeschaft kunnen worden. Maar daarmee is een groot probleem: Vele honderden semi-ambtenaren bij de zeven inschrijvingsinstanties en al hun regionale vestigingen zouden hierdoor hun baan verliezen.... En bovendien: maatregelen nemen alleen maar om zaken efficiënter te regelen: dat lijkt nog steeds jakkiebah in Frankrijk....

Wim van Teeffelen

2

Weet u het nog? Achterin de Renault 4 van uw ouders naar Frankrijk hobbelen, naar het vakantiehuisje dat al minstens een half jaar tevoren wat zenuwachtig door uw vader in zijn beste schoolfrans per telefoon was besteld, nadat uw ouders rond het kerstdiner, bladerend door de gidsen van Gîte de France, de leukste huisjes hadden aangekruist? OK, achter in de Peugeot 306 van je vader, die zijn keuze had doorgefaxt, als je wat jonger bent. Uw ouders kregen nooit hun eerste keuze, want die was altijd al weg.

Die tijden zijn voorbij. Moeiteloos kun je nu in juni nog een vakantiehuisje vinden, gemakkelijk via het Internet, voor verhuur in juli. En die gidsen van Gîtes de France, zouden die nog bestaan? Ik heb ze al jaren niet meer gezien.

Ook dit jaar stevent Frankrijk weer af op een redelijk toeristenjaar. Het seizoen is nog niet voorbij, maar voor 2012 heb ik de eerste schattingen gezien van ongeveer 90 miljoen toeristen. Dat zijn er heel veel, maar er zijn nog nooit zoveel toeristische bedden beschikbaar geweest als dit jaar. Sinds 2001 is jaarlijks het aantal aangeboden bedden sterker gestegen dan het aantal toeristen. In die 11 jaar is het gat behoorlijk groot geworden. Waar vroeger de toeristen vochten om de huisjes, vechten nu de huisjesaanbieders om de toeristen…

Naar schatting zijn er een kleine 200.000 tweede huizen in Frankrijk, waarvan de helft maar wordt verhuurd als vakantiehuis. De kosten van een vakantiehuis stijgen al jaren sneller dan de inflatie: de lokale belastingen, het onderhoud, de energiekosten. En dan heb ik het nog niet eens over de enorm gestegen winstbelasting die de vakantiehuiseigenaar boven het hoofd hangt als hij het wil verkopen. Toch zien heel veel eigenaren van een vakantiehuis af van verhuur. Te gecompliceerd, allerlei regels en de kans dat je het leuk verhuurd krijgt is toch klein. En dan dat gedoe…Dat is niet terecht!

Als je een leuk vakantiehuis hebt, dat leuk is ingericht, met een goede verhuurprijs, waarvan de marketing en het verhuurproces goed zijn georganiseerd, is de verhuur een zekere bron van inkomen, die de kosten van het vakantiehuis gemakkelijk kan overtreffen. Een goed vakantiehuis drukt al die slechte, verouderde, verkeerd geprijsde huisjes gemakkelijk van de markt. Met dank aan het internet en de steeds geavanceerdere zoekmogelijkheden die sites als gites.nl bieden, hou je toeristen niet meer voor de gek. Ze halen er feilloos de goede huisjes uit en laten de minder goede links liggen. Laten we eens naar de verschillende aspecten kijken:

  1. Een ‘leuk’ vakantiehuis kan in elk streek van Frankrijk liggen, stil tussen de weilanden, op een drukke camping of midden in een dorp. Zoveel toeristen, zoveel smaken. Maar een vakantiehuis is pas leuk als het geen bouwval is, als het schoon is en als alles werkt. Ik ben van mening dat van nagenoeg elk huis in Frankrijk een leuk vakantiehuis gemaakt kan worden.
  2. Dat leuk is ingericht . Ik verbaas me wel eens als ik al die vakantiehuizen zie met dezelfde IKEA-inrichting, maar daar blijkt toch een markt voor te zijn. Ook voor volkomen afwijkende inrichtingen is er een markt. Er is één gouden regel als het gaat om inrichting van een vakantiehuis: na vijf jaar is de volledige inboedel afgeschreven en moet hij vernieuwd worden. Inrichtingen die na vijf jaar niet worden vernieuwd laten meedogenloos een lagere opbrengst (lagere gemiddelde verhuurprijs en/of lagere bezettingsgraad) zien. Als u niet echt gevoel voor inrichting heeft, zou ik er een stylist bijhalen. Die brengt altijd haar (het ie meestal een vrouw…) geld op.
  3. Een goede verhuurprijs. Denk erom: momenteel hebben de huurders het voor het zeggen, niet de verhuurders en die trend wordt in de toekomst alleen maar sterker. Bovendien hebben de huurders met het internet alle instrumenten in handen om gedetailleerde prijsvergelijkingen uit te voeren. En dat doen ze ook. Is uw prijs te hoog voor wat uw vakantiehuis biedt (locatie, grootte, inrichting) dan zult u dat merken in de bezettingsgraad. Het doet er niet toe wat u vindt dat het vakantiehuis zou moeten opbrengen. Uitsluitend wat de toerist ervoor wil betalen is van belang. En als er eenzelfde huis elders goedkoper wordt aangeboden, komt hij niet bij u.
  4. Waarvan de marketing in orde is. Een bord aan de muur doet niks, een advertentie in een krant doet niks. Zelfs een eigen website doet niks. Toeristen hebben de middelen om snel veel vakantiehuisjes te vergelijken op basis van hun eigen criteria. De marketing is in orde als u vindbaar bent met alle zoekmachines en uw aanbod de concurrentie kan doorstaan. Er zijn diverse service-sites die allerlei trucs geven hoe u de vindbaarheid kunt verbeteren. En de allerbeste marketing is nog altijd de ouderwetse mond-tot-mond reclame. Als een toerist meer heeft gekregen dan hij verwacht had, gaat hij tevreden weg en is de kans groot dat hij, (of zijn zus, zijn buurvrouw of zijn collega) volgend jaar terugkomt.
  5. Waarvan het verhuurproces in orde is. Dit is vaak de grootste bottleneck voor een succesvolle verhuur. Het verhuurproces regelt alles van contacten met de toerist voorafgaande aan zijn komst (huurcontractje, betaling huurprijs, borg, bijzondere wensen), gereedmaken van het vakantiehuis (sleutelbeheer, schoonmaak, kleine reparaties, tuinonderhoud), beheer gedurende verhuur (klachtenafhandeling, alarmsituaties) en afsluiting van de huur (vertrek, eindschoonmaak, borg) tot en met de administratie (klantenbeheer, kostenbeheersing, afdracht belastingen). Er zijn heel veel goede tips te vinden op het internet hoe u dit helemaal kunt regelen, maar er zijn ook dienstverleners die hulp bij het organiseren en realiseren van het verhuurproces aanbieden. Ook die hebben hun geld snel terug verdiend..

Als u alle vijf deze zaken goed voor elkaar heeft, zult u zien hoe opmerkelijk goed de verhuurbaarheid van uw Franse vakantiehuis zal blijken te zijn. Nu het seizoen 2012 al weer op zijn einde loopt, heeft u de tijd om al deze zaken op orde te brengen voor het volgende seizoen. En dan wens ik u hele goede zaken toe in 2013.

Wim van Teeffelen

13

Het aantal auto-entrepreneurs lijkt te gaan pieken op ruim 750.000. In 2011 is het aantal nog maar nauwelijks gegroeid. Een kleine 200.000 nieuwe auto-entrepreneurs hebben zich ingeschreven en ruim 170.000 zijn er mee gestopt. De realiteit blijkt heel anders dan de hoge verwachtingen toen het statuut in 2009 werd ingevoerd, als een simpele, niet-bureaucratisch manier om zelfstandig ondernemer te worden. En inderdaad, de uitvoering was super-simpel: aanmelden en aangifte doen voor sociale lasten en belasting via één website. Helaas bleek de uitvoering een hele reeks problemen op te leveren en tot misbruik en oneigenlijk gebruik te leiden. Rechtse politici wezen op het misbruik door werklozen, uitkeringstrekkers en nietsnutten om zo een goedkope ziektekostenverzekering te krijgen. Linkse politici wezen op het misbruik door werkgevers die werknemers ontsloegen en ze vervolgens weer inhuurden als auto-entrepreneurs, maar dan zonder enige ontslagbescherming. Politici van beide kanten hebben gelijk.

Ondertussen doet zich een nieuw probleem voor met kleine toeristische ondernemers die  gekozen hebben voor de auto-entreprise. Indien u eigenaar bent van Frans onroerend goed en dat gedeeltelijk exploiteert als toeristisch bedrijf (bv gîtesverhuur, camping, etc.) dan heeft u recht op vrijstelling van de taxe d’habitation voor de zakelijk uitgebate delen van het onroerend goed. Veel kleine toeristische ondernemers hebben gretig gebruik gemaakt van deze mogelijkheid. Weliswaar moet je over dat vrijgestelde deel als ondernemer wel CFE betalen (zie de blog ‘Auto-entrepreneur (7)’ elders op deze site), maar vaak is die lager dan de taxe d’habitation en bovendien heb je als startende ondernemer drie jaar vrijstelling van de CFE. Het probleem ontstaat bij verkoop van het onroerend goed. Wordt het onroerend goed gebruikt als primair woonhuis van de verkoper dan hoeft daar geen taxe de plus value over te worden betaald, maar is een gedeelte gebruikt voor toeristisch verhuur, dan moet over dat deel WEL taxe de plus value betaald worden (sinds februari van dit jaar gedurende 30 jaar na aankoop). Dit alles is gebaseerd op een commercieel huurcontract tussen de eigenaar van het pand en de uitbater (vaak dezelfde persoon, maar dat doet er hier niet toe; ook is niet belangrijk of zo’n contract ook werkelijk is opgesteld. Echter, een auto-entrepreneur mag helemaal geen commercieel huurcontract tekenen!  En dat betekent dus dat de exploitatie van gîtes en campings volgens een strenge interpretatie van de auto-entrepreneurregels niet eens mogelijk is. Pas bij de verkoop komt dit probleem eruit, want auto-entrepreneurs hoeven bij hun inschrijving niks aan te tonen en dat kan tot ernstige complicaties (en forse kosten) leiden bij verkoop. Kortom: breng de exploitatie onder in een micro-entreprise (met dezelfde afdracht aan de overheid) en u voorkomt problemen als u het onroerend goed weer wil verkopen.

Sinds de oprichting in 2009 zijn een kleine 180.000 auto-entrepreneurs automatisch uitgeschreven omdat ze in acht opeenvolgende kwartalen (lees: twee jaar) geen enkele omzet hadden. Verreweg het grootste gedeelte van deze auto-entrepreneurs blijken ook nooit de intentie te hebben gehad om omzet te realiseren, maar slechts het statuut te gebruiken voor het verkrijgen of behouden van de gesponsorde ziektekostenverzekering. Weet u nog: een auto-entrepreneur betaalt, afhankelijk van zijn bedrijfsactiviteit, 13% of 23% van zijn omzet aan sociale lasten en krijgt daarvoor o.a. een basis ziektekostenverzekering. Zonder dat die afdracht aan een minimum is gebonden.

Het aantal auto-entrepreneurs dat in 2012 uit het systeem zal worden gegooid zal naar verwachting exploderen. Immers 43% van ALLE ingeschreven auto-entrepreneurs heeft in het gehele jaar 2011 geen enkele omzet gemaakt…

Twee presidentskandidaten hebben zich uitgesproken over dit onderwerp: François Hollande heeft aangekondigd dat hij het gehele statuut gaat opheffen; François Bayrou heeft het over een fundamentele aanpassing van de regels. Het is heel goed mogelijk dat geen van deze twee kandidaten het tot president schopt en zelfs als een van hen het wel redt, is dat nog niet per definitie het doodvonnis voor de auto-entrepreneur. Naar verwachting zal Nicolas Sarkozy, mocht die herkozen worden, nog wel doorrommelen met het statuut, maar ook dat is niet zeker.

Geen stemadvies voor de komende presidentsverkiezingen, maar een waarschuwing voor iedereen die overweegt zich in te schrijven als auto-entrepreneur. Het statuut van auto-entrepeneur heeft een slechte reputatie en er zijn geen verbeteringen in het vooruitzicht. Mijn advies aan iedereen die wat wil gaan ondernemen in Frankrijk: kies een andere bedrijfsvorm, wie de verkiezingen ook gaat winnen!

Wim van Teeffelen

Is het eindelijk lente, begint die man over sneeuw…

Inderdaad, er is een fenomeen dat ik aan u voor willen leggen. Per jaar begeleiden we zo ongeveer 100 emigranten naar Frankrijk. Voor sommigen is het een kwestie van de weg wijzen en misschien eens een  contractje controleren, voor anderen is het van-begin-tot-einde begeleiding. Over de jaren hebben we gemerkt dat de meeste emigranten zich vestigen in de ‘Band der Leegte’ De band die van noordoost naar zuidwest over Frankrijk loopt, oftewel de regio’s Lorraine, Champagne-Ardennes (Oost),de Noord- Bourgogne (Morvan), Auvergne, Limousin (Zuid), Midi-Pyrénées. Natuurlijk vestigen zich buiten deze band ook Nederlanders, zoals u weet komt u overal op de wereld Nederlanders tegen, maar dat is meer verspreid. Omdat de meeste Nederlandse emigranten rust, ruimte en uitzicht zoeken en ze niet vies zijn van lage prijzen voor onroerend goed is de keuze voor de Band der Leegte goed te begrijpen.

Maar in het eerste kwartaal van dit jaar is deze trend doorbroken. Ruim de helft van onze klanten van 2012 tot nu toe vestigen zich in de Rhône-Alpes, en met name in het oosten daarvan: de departementen Isère, Haute-Savoi, Savoi en Ain. Niet in de Band der Leegte, maar in de Alpen, in of nabij de wintersportgebieden om precies te zijn.

Nu maakt het geen verschil of je een bouwval koopt in de Allier of in de Haute-Savoi (behalve de prijs dan…) dus is de vraag waarom de sneeuw ineens zoveel aantrekkingskracht heeft. Ik ben heel benieuwd om uw mening daarover te lezen. De mening ‘het is heel mooi op de westelijke hellingen van de Alpen’ is zeker geldig, maar onvoldoende argument. Die Alpen liggen er al heel lang en er zijn ook andere prachtige plekken in Frankrijk. Het is natuurlijk mogelijk dat er helemaal geen sprake is van een  trend, maar van toeval. Aan het einde van het jaar kan ik dat beter beoordelen, maar de trendbreuk dit kwartaal is zo duidelijk dat ik er in elk geval benieuwd naar ben.

Terug naar de Emigratiebeurs van februari jongstleden. We stonden daar met een standje en ik heb tot twee keer toe de vraag gekregen: ‘Kan ik beter naar Oostenrijk emigreren of naar Frankrijk?’ Dat is een vraag waar ik onmogelijk antwoord op kan geven, ik heb geen ervaring met of kennis van het leef- en ondernemersklimaat in Oostenrijk. Ik weet ook niet of er verschil is in bureaucratie tussen Oostenrijk en Frankrijk. Bij doorvragen bleek er een goede verklaring voor deze vraag: de emigrant wilde iets kopen in een wintersportgebied en had via het internet objecten gevonden in zowel Frankrijk als Oostenrijk. Waarom Zwitserland hier tussenuit valt is begrijpelijk; geen vrije vestiging voor EU-burgers. Waarom Italië niet genoemd werd is mij ook duidelijk: veel lastiger om een bedrijf te beginnen.

De trend van complete nieuwe wintersportdorpen die hoog op een helling in één keer uit de grond worden gestampt is voorbij in Frankrijk. Uiteraard staan is al die wintersportdorpen regelmatig chalets te koop, maar het aantal van deze dossiers is in de loop der jaren niet veranderd. Maar in de oudere wintersportgebieden is een revitalisatie bezig is, waar veel Nederlanders warm van worden: oude skipistes en –liften worden vernieuwd, oude huizen, hotels, chalets worden gerenoveerd voor wintersporters die een beetje klaar zijn met de nietszeggende skidorpen, maar ook voor zomergasten: met name fietsers en wandelaars. Bijvoorbeeld de  Alpes-duZes (zie  www.opgevenisgeenoptie.nl) heeft een nieuwe boost gegeven aan zomergasten en dat heeft de aandacht getrokken van ondernemers die menen een winter- en zomerseizoen te kunnen draaien in die regio.

Maar er is meer: veronderstel dat je in de huidige economische crisis wat geld over hebt.  Waar laat je dat dan, in aandelen? Staatsobligaties? Een spaarrekening? Nederlands onroerend goed? Allemaal opties met matige rendementsvooruitzichten en/of grote risico’s. Onroerend goed  in het buitenland dan? Bijvoorbeeld in een markt waar de onroerend goed prijzen uitgebodemd zijn en weer neigen naar stijgen. Frankrijk dus. En dan liefst in een regio met een bewezen toeristische aantrekkelijkheid en dus een kans op goede toekomstige rendementen (zolang de sneeuw niet wegblijft….) Dit is het verhaal dat onze klanten ons dit jaar vertellen. Of is er nog een ander verhaal? Of is het gewoon toeval? Laat me weten hoe u er over denkt.

Wim van Teeffelen